وقتی که نبود...

 

شگفت ! .............

 

وقتی که بود نمی دیدم    

 

وقتی می خواند نمی شنیدم

 

وقتی دیدم که نبود

 

وقتی شنیدم که نخواند

 

چه غم انگیز است که وقتی چشمه ای سرد و  زلال در برابرت می جوشد و می خواند و می نالد

 

تو تشنه ی آتش باشی و نه آب

 

و چشمه که خشکید   و چشمه که از آتش که تو تشنه ی آن بودی بخار شد و به هوا رفت

 

و از زمین آتش رویید و از آسمان آتش بارید

 

تو تشنه ی آب گردی و نه آتش !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 دکتر شریعتی

نوشته شده در 87/11/25ساعت 2 PM توسط دختر آسمانی| |