(¯`·.¸¸//\دفترچه دختر آسماني /\\¸¸.·´¯)
امروز داشتم با خودم فکر میکردم که برای زندگی هیچ تشبیهی قشنگ تر از دریا نیست چون زندگی مثل دریا میتونه در عین حال که ارومه یه دفعه طوفانی شه و بیرحم و همه چیزایی و کسانی که دوست داری با یه اشتباه با خودش ببره و جای جبران نداشته باشی خیلی فرصتای کمی پیش میاد که بتونی جبران کنی و بعضی از حرفای نسنجیده رو هم به یه زخمه کهنه که جاش هنوز هست تشبیه کردم چون هر چقدر هم بتونی از دله اون شخص در بیاری بازم تو گوشه ذهنش هک شده و با یه خاطره بازم به یادش میفته کاشکی الان همه چی متوقف میشد کاشکی میشد برگشت به عقب خیلی چیزارو جبران کرد یا اینکه همین امشب دنیا همینجا تموم شه راحت و بدون دغدغه از کنارش میگذریم ولی وقتی خودمون به یکی نیاز داریم توقع داریم طرف مقابل به حرفامون گوش بده و کمکمون کنه راستی ما ادما چقدر خودخواهیم امروز خیلی ناراحت بودم چون داداشیم یه اتفاقی واسش افتاده بود که اعصابش ریخته بود بهم خیلی باهاش صحبت کردم تا تونستم ارومش کنم که هر کسی لیاقت عشق رو ندارد شاید تا الان نمیخواستم تو دنده لج بیفتم ولی از الان به بعد نا خواسته اینجوری میشه یه بار تو زندگیم اشتباه کردم ولی سعی میکنم دیگه تکرارش نکنم داشتم به کارات فکر میکردم فهمیدم من فقط اشتباه نکردم بلکه تو هم اشتباه کردی پس اینجا تو هم مقصری پس نیازی نیست اینهمه خودمو اذیت کنم واسه حرفام. یادمه تو هم به من حرفایی زدی که من زود بخشیدم یا فراموش کردم ولی تو نه. تازگیا هر شب میام مینویسم چون میخوام خاطرات ثانیه به ثانیه روزهای زندگیمو داشته باشم امروز دیگه نتونستم طاقت بیارم بهت زنگ زدم که کار اشتباهی کردم چون همش من مقصر شدم امروز وقتی دیدم که نمیخوای بیای منو ببینی ولی داری میری یه جای دیگه بازم گفتم عیب نداره میره روحیش عوض میشه ولی داغون شدم تازه بود فهمیدم که تو عصبانیت نباید حرف زد چون باعث میشه طرف مقابل خیلی ازت فاصله بگیره
بعد از چند وقت دوباره خودم شروع کردم به نوشتن تو جایی که سنگ صبورمه و همیشه به حرفای تکراری من گوش میده و وقتی میام سراغش که دلم گرفه یا از دست کسی ناراحتم مثل امشب خدایا خودت کمکم کن تا بتونم باهاش کنار بیام و بتونم هضمش کنم کاشکی میشد پرواز کنم برم جایی که هیچ ادمی نباشه جایی که بتونی ارامش مطلق رو پیدا کنی و اینکه ادماش تحمل راستگوییو داشته باشن و هیچ وقت دروغ نگن و دل همدیگرو نشکونن ولی فکر نکنم همچین جایی وجود داشته همه اینا یه رویای دست نیافتنی البته به نظر من
اصلا جمعه ها رو دوست ندارم چون دل ادم میگیره مخصوصا اینکه سر دو راهی گیر کرده باشی نمیدونی باید چی کار کنیوقتی بین عقل و احساست درگیری پیش میاداز زندگی کردن خسته میشی نمیدونی باید چی کار کنی ولی خودم به این نتیجه رسیدم که باید به حرف عقلم گوش بدم حتی اگه داغون شدم اینجوری برای خودم بهترهاز اینکه همش دلشوره جدید یه ناراحتی یا حتی انتظارهمه اینام خستم کرده نمیدونم چرا بعضی وقتا خیلی چیزارو میبینمولی خودمو به ندیدن میزنم یا خیلی چیزارو میفهمیمولی خودمو به نفهمیدن میزنم اونم به کاراش ادامه میدهفقط و تنها کسی که تو این چند وقتیهمه این ناراحتی و بداخلاقیامو تحمل کرده داداشیم بوده دیگه دوست ندارم اونو ناراحت کنم تا که یه روز از پیشم بره 
تشبیه ....................... 
خیلی بده
میدونم دوست بی معرفتی هستم ولی خب همین که
تو مثل من نیستی بهترین لطفه. میدونی تو چرا مثل ما ادما نیستی؟
چون فقط گوش میدی تا بتونی ماهارو ارومتر کنی
ولی ما ادما همییشه به فکر خودمونیم
چرا ما ادما خیلی زود همدیگرو فراموش میکنیم
چرا بیشتر میخوایم یه طرفه تصمیم بگیریم هیچ وقت نمیزاریم
طرف مقابلم اظهار نظر کنه
خیلی بده یکیو دوست داشته باشی ولی تنهات بزاره
خیلی بده به خاطر اون صبور بشی ولی اون نفهمه
خیلی بده تمام زندگیتو به پای یه نفر بریزی ولی اون بازم شک کنه به بودنت
خیلی بده بهش عادت کنی حتی به بداخلاقیاش ولی اون نفهمه
خیلی بده بشینی تو خونه از صبح فقط بغض کنی تا هیشکی نفهمه
و همه اشکاتو بزاری واسه وقتی که همه خوابن
خیلی بده غرورتو بشکنی 100 بار ولی اون نفهمه
خیلی بده زره زره اب بشی ولی اون نبینه
دوباره..............
اون روزا که بي تو پرپر مي زدم کجا بودي؟ هر چي خونه تو کوچس در مي زدم کجا بودي؟ اون روزا که به هواي دين چشماي تو من به هر خيابوني سر مي زدم کجا بودي؟ اون روزا که از غم عاشقي و ديوونگيت به دل ديوونه خنجر مي زدم کجا بودي؟ اون کسي که واسه تو ساز مي زنه خونش کجاس؟ لااقل از اون که بهتر ميزدم کجا بودي؟ اون روزايي که به خاطر پسنديدن تو به دسام گل معطر مي زدم کجا بودي؟ اون روزا که اسمتو نوشته بودم رو ديوار نقش تو رو سنگ مرمر مي زدم کجا بودي؟ اون روزا که عکساي ناز تو رو با کلي ذوق روي برگاي تو دفتر مي زدم کجا بودي؟ اون روزا که هر کسي مي اومد و ، منو مي خواس نه ، به جاي حرف آخر مي زدم کجا بودي؟ گفتي من واست بهونه ميارم ، نق مي زنم به خدا از اون که کمتر مي زدم کجا بودي؟ ببينم اون روزا که نامه هاتو با قاصدک روي بالاي کبوتر مي زدم کجا بودي؟ وقتي که رو سرنوشت خط خطيم با کلي بغض سه تا بعله مکرر مي زدم کجا بودي
| قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت |
می گویند رسم زندگی چنین است...!
می آیند... می مانند...
عادتت می دهند... و می روند؟!
تو در خود می مانی...
تو تنها می مانی...
راستی، رسم تو هم چنین نبود؟
مثل همه فلانی ها.....................
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
