(¯`·.¸¸//\دفترچه دختر آسماني /\\¸¸.·´¯)
توانایی عشق ورزیدن؛ بزرگترین هنر جهان است.
اگر بتوانی دیگری را همانطور كه هست؛ بپذیری و هنوز عاشقش باشی؛عشق تو واقعی است. وقتی با عشق به دیگری بنگری؛ او والا میگردد و منحصر به فرد. هر گاه عاشق باشی احساس عجز كامل میكنی. درد عشق هم همین است. زیرا تو میخواهی هر كاری را برای معشوقت انجام دهی اما میفهمی كه كاری از دستت برنمی آید. اما عشق یعنی همین كه تمام فكرت؛ خدمت به دیگری باشد حتی اگر از عهده اتبر نیاید. تو نمیتوانی انسانی را تصاحب كنی. زیرا او یك شخص است. تصاحب فقطبا اشیاء ممكن است. اگر هنوز به دنبال تصاحبی؛ عشق تو شهوت است. اگر نتوانی با معشوقت ساكت بمانی؛ بدان كه هنوز عاشق نشده ای. تنها راه كسب عشق؛ از طریق همین عشق میسر میشود. هر چه بیشترایثار كنی؛ بیشتر میگیری. والاترین انسان كسی هست كه با عزمی شكست ناپذیر؛ انتخاب كند. هر موجودی؛ یك سرود الهی است. بی همتا؛ منحصر به فرد؛ تكرار نشدنیو غیر قابل مقایسه. اگر بتوانی تماماً و یك دل عشق بورزی؛ از عمق دلت؛ زندگی تو سرشاراز شادی و احساس میشود. نه تنها برای خودت بلكه برای دیگران هم. اصلاً تو برای دنیابركت و نشاط خواهی شد. اگر عشقی احساس نمیكنی؛ تظاهر نكن. سعی نكن نمایش بدهی كه عاشقی. حتی اگر خشمگینی بگو كه خشمگین هستی و باش. ولی حقیقی باش.زندگی یك مسابقه و رقابت نیست . پس دلیلی هم برای مقایسه خودت بادیگران وجود ندارد. هیچكس نمیتواند تو را تغییر دهد. تنها خودت قادر به تغییر خودتهستی. اصیل بودن و واقعی بودن نهایت زیبایی است. اصیل بودن یعنی واقعی بودن. خنده هایت، گریه هایت، نفرتت و عشقت وهمه زندگیت باید واقعی باشد تا اصیل باشی من میتوانم خوب، بد، خائن، وفادار، فرشتهخو یا شیطانصفت باشم من می توانم تو را دوست داشته یا از تو متنفر باشم، من میتوانم سکوت کنم، نادان و یا دانا باشم، چرا که من یک انسانم، و اینها صفات انسانى است و تو هم به یاد داشته باش : من نباید چیزى باشم که تو میخواهى ، من را خودم از خودم ساختهام، تو را دیگرى باید برایت بسازد و تو هم به یاد داشته باش منى که من از خود ساختهام، آمال من است ، تویى که تو از من می سازى آرزوهایت و یا کمبودهایت هستند. لیاقت انسانها کیفیت زندگى را تعیین میکند نه آرزوهایشان و من متعهد نیستم که چیزى باشم که تو میخواهى و تو هم میتوانى انتخاب کنى که من را میخواهى یا نه ولى نمیتوانى انتخاب کنى که از من چه میخواهى . میتوانى دوستم داشته باشى همین گونه که هستم، و من هم. میتوانى از من متنفر باشى بىهیچ دلیلى و من هم ، چرا که ما هر دو انسانیم. این جهان مملو از انسانهاست ، پس این جهان میتواند هر لحظه مالک احساسى جدید باشد. تو نمیتوانى برایم به قضاوت بنشینى و حكمی صادر كنی و من هم، قضاوت و صدور حکم بر عهده نیروى ماورایى خداوندگار است. دوستانم مرا همین گونه پیدا می کنند و میستایند، حسودان از من متنفرند ولى باز میستایند، دشمنانم کمر به نابودیم بستهاند و همچنان میستایندم، چرا که من اگر قابل ستایش نباشم نه دوستى خواهم داشت، نه حسودى و نه دشمنى و نه حتا رقیبى، من قابل ستایشم، و تو هم. یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتاد به خاطر بیاورى که آنهایى که هر روز میبینى و مراوده میکنى همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى متفاوت، اما همگى جایزالخطا. نامت را انسانى باهوش بگذار اگر انسانها را از پشت نقابهاى متفاوتشان شناختى،و یادت باشد که کارى نه چندان راحت است وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره وقتی نا امید شدی به
یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو
که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی
دلت یک کلبه ساخته وقتی چشمات تهی از تصویرم شد به یاد بیار کسی رو که حتی
تو عکسش بهت لبخند می زنه وقتی جایی نشستی که کنارت خالی بود به یاد بیار
کسی رو که توی آغوشت جا می گرفت وقتی به انگشتات نگاه کردی به یاد بیار کسی
رو که دستای ظریفش لای انگشتات گم شد وقتی شونه هایت خسته شد به یاد بیار
کسی رو که هق هق گریش اونها رو می لرزوند چقدر از تو نوشتن برای دل سخت است! هنوز مثل گذشته برای تو تنگ است... و باز مشتاق است و باور این فکر .... که دیگراز تو نباید حکایتی گوید.... چقدر دشوار است.... هنوز خانه تکانی که می کنم دل را بروی بام پر از کفتران تنهایی ست هوای خانه پر از دردهای ماندنی است و گرد خاطره ها ...هر کجا تماشایی ست! تو راست می گفتی ... زمان همیشه پر از ازدحام حسرت هاست!
| Design By : Night Skin |






