روزی فرشته ای   از فرمان خدا  سر پیچی کرد و برای  پاسخ دادن به عمل اشتباهش

در مقابل تخت قضاوت حاضر شد.

فرشته   از خدا  تقاضای بخشش کرد.خداوند   با مهربانی نگاهی به فرشته  

انداخت و  فرمود:

من تو را تنبیه نمی کنم ولی باید کفاره گناهت را بپردازی.به زمین برو  و

با ارزش ترین  چیز دنیا را برای من بیار.

فرشته   سالها بر روی زمین به دنبال  با ارزشترین چیز دنیا گشت.

روزی به یک میدان جنگ رسید،سرباز جوانی را دید که در راه دفاع  از کشورش

به سختی زخمی شده بود.فرشته   آخرین قطره از خون او را برداشت و

به سرعت به بهشت رفت.

خداوند    فرمود:

به راستی چیزی که تو آوردی با ارزش است ولی برگرد و  بیشتر بگرد.

فرشته  به زمین برگشت و به جستجوی خود ادامه داد.

پس از سالیان سال،در یک بیمارستان پرستاری را دید که بر اثر بیماری

در حال مرگ بود.پرستار این بیماری را از  افرادی که مبتلا به این بیماری بودند،

گرفته بود:

در حالی که پرستار نفسهای آخر را می کشید،فرشته  آخرین نفس او را

برداشت و به سرعت به سمت بهشت رفت.

خداوند   فرمود:این نفس چیز با ارزشی است ولی برگرد و دوباره بگرد.

فرشته  برای جستجو دوباره به زمین رفت.

شبی مرد شروری را در جنگل دید.او می خواست از نگهبان جنگل انتقام

بگیرد و به کلبه جنگلبان و خانواده اش رفت.او از پنجره،داخل کلبه را با دقت دید.

زن جنگلبان را دید که پسرش را می خواباند و صدای او را که به فرزندش دعای

شب یاد می داد،شنید.

چیزی درون قلب مرد،ذوب شد.چشمان مرد پر از اشک شده بود و همان جا

از رفتار و نیت زشت خود پشیمان شد و توبه کرد. فرشته    قطره اشک

از چشم مرد را برداشت و به سمت بهشت پرواز کرد.

خداوند   فرمود:

این قطره با ارزشترین چیز دنیاست!برای اینکه این اشک آدمی است

که توبه کرد و توبه درهای بهشت را باز می کند.